Dice la canción

UN RICCO E UN POVERO de Geolier

album

TUTTO È POSSIBILE

20 de enero de 2026

Significado de UN RICCO E UN POVERO

collapse icon

La canción "Un Ricco e Un Povero" del artista Geolier representa una profunda reflexión sobre las disparidades económicas y sociales que marcan la vida de las personas, poniendo en evidencia las diferentes realidades que viven tanto los ricos como los pobres. Esta pieza musical, perteneciente al álbum "Tutto È Possibile", nos lleva a un viaje emocional donde el protagonista muestra una intensa conversación entre un hombre con recursos y otro sin medios, explorando cómo sus experiencias cotidianas son radicalmente distintas.

Desde el inicio de la letra, el rico pregunta al pobre cómo enfrenta la lluvia cuando no tiene refugio, destacando la vulnerabilidad del segundo frente a adversidades comunes. Al mismo tiempo, se plantea la lucha constante por cumplir promesas a los hijos y satisfacer sus deseos en medio de limitaciones financieras. La frase "E nu vuoto addeventa incolmabile quando se perde 'int'â vita na mamma" revela una pérdida profunda, sugiriendo que más allá de la falta material, hay sufrimientos emocionales que afectan directamente a cada individuo. Aquí se puede percibir un sentido de nostalgia y dolor por lo perdido, algo que trasciende estatus económico.

El protagonista va más allá en su análisis de vida; señala que ser pobre no es solo una cuestión económica: implica también una forma de pensar y unas perspectivas limitadas sobre uno mismo. La ironía reside en cómo el pobre observa al rico cubriéndose con un paraguas, mientras enfrenta su propia realidad bajo un andén; lo que debería ser una protección ante la lluvia para uno se convierte en símbolo de abandono para otro. Este contraste es significativo porque demuestra cómo cada persona vive su singularidad desde un contexto social diferente.

A medida que avanza la letra, Geolier toca temas recurrentes como el deseo y las aspiraciones humanas básicas: tener comida en la mesa o el calor familiar representa mucho más que necesidad material. Cada línea está impregnada con una crítica social tácita hacia las desigualdades estructurales presentes en nuestra sociedad. Se plantea incluso que aquellos que han crecido sin carencias pueden no comprender jamás esas mismas ausencias: “Chi cresce senza na mancanza farrà si ca tutte cose è mancanza”. Esto nos invita a reflexionar sobre cómo nuestro entorno moldea nuestras expectativas y nuestra felicidad.

El tono emocional es sombrío pero lleno de sinceridad; se palpa un sentimiento encontrado entre resignación y anhelo. La narrativa fluye principalmente desde la perspectiva en primera persona del protagonista pobre quien comparte sus vivencias e inquietudes directamente al oyente. Es casi como si invitara a reflexionar junto a él sobre su situación: “E allora che songo? Che tengo? Che valgo?”. Estas preguntas son universales y tocan muy profundamente temas existenciales relevantes para cualquier ser humano.

Además de su significado intrínseco, "Un Ricco e Un Povero" subraya la vital importancia del intercambio humano por encima de condiciones materiales. El artista utiliza esta dualidad económica como calderón para hablar acerca del alma humana; todo esto se presenta dentro del contexto cultural italiano contemporáneo donde siguen luchándose importantes batallas sociales relacionadas con estas diferencias.

En resumen, esta canción ofrece una mirada íntima hacia las realidades solapadas entre dos mundos opuestos pero indudablemente interconectados. Geolier no solo habla desde su experiencia personal sino también aborda reflexiones colectivas a través del arte musical haciendo eco así del sufrimiento nato arraigado en nuestros corazones cuando miramos alrededor y observamos demasiado bien lo frágil de nuestras existencias.

Interpretación del significado de la letra.

Nu ricco dicette a nu povero
Comme faje quando chiove di solito?
Ê vote chiove accussí assaje ca ll'acqua penetra pure sott'ê ponte
Comme faje quando figlieto chiagne?
Comme faje quando nn'appare niente 'int'ô fine 'e semmana
E c'hê prumesso a figlieto ca sabbato l''esse purtato ô mare?
È na vita ca rincorre 'e suonne
Nn'seguenno ll'istinto, nn'sapenno addò stanno
E nu vuoto addeventa incolmabile quando se perde 'int'â vita na mamma
'Stu bicchiere pe terra nun tene monete ma sulamente acqua piovana
E pecché nun t'aize e t''o piglie 'a chi 'o ttene?
'E ricche se guardano 'e spalle, yeah
'O povero senza penzà rispunnette ca 'a pioggia era 'o mmale minore
Picciò 'o ricco se copre c''o 'mbrello
E 'o povero assettato sott'a ll'androne
Po 'o povero 'o guardaje 'int'a ll'uocchie
E dicette: Pecché po pe'tté fosse povero?
'O problema sî tu a penzà ca sî povero sulo pecché nn'tiene 'e sorde
E allora muore
Quando 'a vita fa si ca tutte cose t'annoia
'O povero nun tene 'o lietto
'O ricco sì, ma nun dorme
Ogne cosa ogge tene nu prezzo
Ogne juorno è nu brutto mumento
Ogne nuvola tene nu buco
Pe vedé sempe 'a luce 'e traverso

Nu juorno quando vidarraje 'o cielo esplodere
E n'angelo 'e scennere
Ll'anema 'a pierde pecché
Coprimmo 'e polse c''o rilorgio, 'e bracciale, 'e manette
Abbracciate rimanimmo allerta c''o viento
E tutt''a vita allora 'a passe distratto
Cu niente, cu poco, cu troppo, cu forse c''a faccio
Penzavo ca 'int'ô cielo ce steva coccosa che s'er''a truvà
Nn'tiene niente 'a truvà finché ancora nun te truove tu (yeah, ah)

'A vita è fatta d'habitat
Quando 'o tiene, po 'o corpo s'adatta
'E criature che cercano 'a pappa
Pate e mamme ca cercheno aggrappo
Quando hê sempe mangiato cuntato
Quando hê sempe apprezzato n'abbraccio
Facce caso, chi ha pruvato 'a famme
Si mange, nun rimane niente 'int'ô piatto
Ca nu ricco e nu povero 'e solito
Parleno spisso, capisceno subbeto
Quando 'o ricco s'addorme, fa 'e suonne
Mentre 'o povero ancora fa ll'incubo
Quando 'o ricco dicette
E allora che d'è ca tra me e te putesse distinguere
'O povero allora s'aiza, se 'ncazza, fa 'e lacreme e dice
Allora 'o vuò sapé ogge comme me sento?
Ca figliemo ha 'itto ca nun è felice
Pecché dint'â classe tutt''e cumpagne suoje teneno ggià nu telefono e 'a bice
'E jurnate 'e mare, tutte quante in famiglia, tutte documentate da fotografie
Tutte quante l'ultimo modello d''e scarpe
E nun tornano a casa dint'a nu pulman
E allora che songo? Che tengo? Che valgo?
'O ricco s'assetta vicino e ce dice 'int'â recchia na cosa ca nn's'è maje scurdato
Chi cresce senza na mancanza farrà si ca tutte cose è mancanza
Chi cresce già desideranno farrà si ca nu juorno l'ave

Nu juorno quando vidarraje 'o cielo esplodere
E n'angelo 'e scennere
Ll'anema 'a pierde pecché
Coprimmo 'e polse c''o rilorgio, 'e bracciale, 'e manette
Abbracciate rimanimmo allerta c''o viento
E tutt''a vita allora 'a passe distratto
Cu niente, cu poco, cu troppo, cu forse c''a faccio
Penzavo ca 'int'ô cielo ce steva coccosa che s'er''a truvà
Nn'tiene niente 'a truvà finché ancora nun te truove tu

Letra traducida a Español

Un rico le dijo a un pobre:
Cómo te las arreglas cuando llueve normalmente?
A veces llueve tanto que el agua incluso penetra bajo los puentes.
Cómo te las arreglas cuando tu niño llora?
Cómo te las arreglas cuando no aparece nada en el fin de semana?
Y le has prometido a tu niño que el sábado lo llevarás al mar.
Es una vida que persigue sueños,
Siguiendo el instinto, sin saber dónde están.
Y un vacío se vuelve incolmable cuando se pierde en la vida a una madre.
Este vaso en el suelo no tiene monedas, solo agua de lluvia.
Y por qué no te levantas y lo coges de quien lo tiene?
Los ricos se miran por encima del hombro, sí.
El pobre, sin pensarlo, responde que la lluvia es el menor de los males.
Así que el rico se cubre con un paraguas,
Y el pobre se sienta bajo el portal.
Luego el pobre lo miró a los ojos
Y le dijo: Por qué deberías sentirte pobre?
El problema eres tú al pensar que eres pobre solo porque no tienes dinero.
Y entonces mueres
Cuando la vida hace que todo te aburra.
El pobre no tiene cama,
El rico sí, pero no duerme.
Cada cosa hoy tiene un precio,
Cada día es un mal momento.
Cada nube tiene un agujero
Para ver siempre la luz de paso.

Un día cuando vea estallar el cielo,
Y un ángel descender;
El alma se pierde porque
Cubremos las muñecas con reloj, pulseras y manillas;
Abrazados permanecemos alerta con el viento;
Y toda la vida entonces pasa distraída;
Con nada, con poco, con demasiado, con tal vez lo haga;
Pensaba que en el cielo había algo que podía encontrar;
No tenemos nada que encontrar hasta que aún no te encuentres tú (sí, ah).

La vida está hecha de hábitats;
Cuando lo tienes, entonces el cuerpo se adapta;
Los niños buscan comida;
Padres y madres buscando apoyo;
Cuando siempre has comido contado;
Cuando siempre has apreciado un abrazo;
Fíjate en quién ha probado hambre:
Si comes, no queda nada en el plato;
Que un rico y un pobre suelen
Hablar a menudo y entienden enseguida;
Cuando el rico sueña hace sueños;
Mientras que el pobre aún tiene pesadillas;
Cuando el rico dice...
Y entonces qué hay entre tú y yo para distinguirnos?
Entonces el pobre se levanta, se enfada, llora y dice:
Sabes cómo me siento hoy?
Que mi hijo ha dicho que no es feliz
Porque en su clase todos sus compañeros ya tienen teléfono y bicicleta.
Las jornadas de playa todas en familia documentadas con fotografías
Todos llevan los últimos modelos de zapatillas
Y no regresan a casa en un autobús.
Entonces qué soy? Qué tengo? Qué valgo?
El rico se sienta cerca y nos susurra algo que nunca ha olvidado:
Quien crece sin carencia hará que todo sea carencia;
Quien crece ya deseando hará así algún día tendrá.

Un día cuando vea estallar el cielo...
Y un ángel descender...
El alma se pierde porque...
Cubremos las muñecas con reloj...
Abrazados permanecemos alertas con el viento...
Y toda la vida entonces pasa distraída....
Con nada...
Con poco...
Con demasiado....
Con tal vez lo haga....
Pensaba que en el cielo había algo para encontrar…
No tenemos nada para encontrar hasta todavía no te encuentres tú.

Traducción de la letra.

0

0