19 april de Gerard Van Maasakker
Letra de 19 april
Waar 't opeens vandaan komt, hij weet 't niet,
zomaar zo ineens als 'n tweede huid, als 'n jas, heeft 't hem
ingesloten,
zomaar zo ineens, onverwacht, hij weet niet wat 't was,
zo ingesloten.
19 April en zicht op zee,
even draagt de wind al wat lente mee,
even maakt z'n leven een pauze, 'n pas op de plaats van dit pension
in de duinen
even met z'n vrienden, z'n vrouw.
't weekend van Pasen,
pension in de duinen.
't is misschien niet meer dan 'n schim op de zee
't is misschien niet meer, misschien valt 't wel mee
't is misschien niet meer, ach je raakt 't wel kwijt
of is 't toch de spijt om de verloren tijd
en hij loopt langs het duin naar beneden
en kijkt naar de golven, 't zand en de zee
Gek, hij had 't ook al vanmorgen gehad
kwam 't door die jeugd in 't golfslagbad
opgeschoten knapen, ze zaten de meiden achterna, op 't glad van
de glijbaan
opgeschoten knapen; ineens zag hij zich daar weer staan
vlak bij 'n
19 April en 'n vaag verdriet
waar 't opeens vandaan komt, hij weet 't niet,
zomaar zo ineens als 'n tweede huid, als 'n jas, heeft 't hem
ingesloten,
zomaar zo ineens, onverwacht, hij weet niet wat 't was,
zo ingesloten.
't is misschien niet meer dan 'n schim op de zee
't is misschien niet meer, misschien valt 't wel mee
't is misschien niet meer, ach je raakt 't wel kwijt
of is 't toch de spijt om de verloren tijd
Traducción de 19 april
Letra traducida a Español
Dónde de repente viene, no lo sabe,
así de repente como una segunda piel, como una chaqueta, lo ha
rodeado,
así de repente, inesperadamente, no sabe qué era,
tan rodeado.
19 de abril y vista al mar,
el viento trae un poco de primavera,
su vida toma un descanso por un momento, un alto en este pensionado
en las dunas
un rato con sus amigos, su mujer.
el fin de semana de Pascua,
pensionado en las dunas.
quizás no sea más que una sombra en el mar
quizás no sea más, quizás no sea para tanto
quizás no sea más, ah, seguramente se pierde
o es el pesar por el tiempo perdido
y camina por la duna hacia abajo
y mira las olas, la arena y el mar.
Raro, también lo había sentido esta mañana
acaso fue por esos jóvenes en la piscina?
chicos traviesos persiguiendo a las chicas por el tobogán
los chicos traviesos; de repente se vio allí otra vez
cerca de un
19 de abril y una tristeza difusa
dónde de repente viene, no lo sabe,
así de repente como una segunda piel, como una chaqueta, lo ha
rodeado,
así de repente, inesperadamente; no sabe qué era;
tan rodeado.
quizás no sea más que una sombra en el mar
quizás no sea más; quizás no sea para tanto
quizás no sea más; ah; seguramente se pierde
o es el pesar por el tiempo perdido.
0
0
Tendencias de esta semana
Datos no encontrados

